Dinsdag 1 juli 2008
Vannacht hebben we niet zo goed geslapen in het hotel. Het was warm op de kamer en je hoorde tot laat in de nacht de vliegtuigen overgaan. De wekker had ik op 7.15 uur gezet en we gingen allemaal douchen, aankleden en ontbijten. De ontbijtruimte zag er gezellig uit en we namen cornflakes, croissants en wat toast met jam. Er lagen ook worstjes. We hadden om 9.45 uur de bus naar het vliegveld geregeld dus we checkten uit, nadat we enkele spullen terug naar de auto hadden gebracht en reden met de bus naar South Terminal. We moesten zelf inchecken en onze gegevens invoeren. Het was niet druk bij de balies van Virgin en we werden snel geholpen. Daar moesten ze weer de gegevens invoeren, dubbel op! We hadden in totaal 3 koffers, 2 beautycases en 1 tas om in te checken. Daarna gingen we rondkijken op de terminal. We dronken cappuccino en aten bij een ander koffietentje, Apostrophe, een warm croissantje ham/kaas. Sebastian kocht een autoblad om te lezen in het vliegtuig. De vlucht was vertraagd van 12.45 uur naar 13.15 uur. Dit kwam omdat het vliegtuig uit Las Vegas te laat terug was. We moesten lang wachten voor we aan boord konden en vertrokken uiteindelijk pas om 14.15 uur. Naast Nathalie en mij zat een oudere dame die op vakantie geweest was bij familie in Engeland en nu terugging naar haar huis in Florida. Naast Tom en Sebas zat eerst een heel raar mannetje, die in zichzelf praatte en scheldwoorden riep, maar die werd later gelukkig meegenomen door een stewardess naar een andere plek. Zij hadden dus de hele vlucht een extra vrije stoel. Sebastian leek eerst slaperig te worden maar werd na een uur al misselijk en bleef overgeven tot we geland waren. We kregen pas na een hele poos wat te drinken en daarna namen Tom en ik wel een maaltijd maar de kinderen niet. Ik kreeg later nog een ijsje. De vlucht zou eerst 9 uur en 10 minuten duren maar duurde nu 8 uur en 25 minuten. We landden om 18 uur lokale tijd in Orlando (middernacht in NL).
Gelukkig kwam alle bagage door en we hadden een aardige douanier voor de paspoortcontrole. We moesten vingerafdrukken laten maken en allemaal op de foto, Nathalie nu ook. We konden snel door en de bagage werd naar een ander afhaalpunt gebracht. Wij gingen daar met de shuttle naar toe. Het was heel benauwd buiten en het stortregenende.
Tegen de tijd dat we de bagage hadden en naar buiten liepen voor de huurauto was het al weer droog. We gingen met de bus mee naar Hertz autoverhuur. Daar werden we na weer een poos gewacht te hebben, geholpen door een Indiaas opaatje. Hij dacht grappig te zijn en zei dat ik er op de foto op mijn rijbewijs echt jonger uitzag dan 25. De auto was compleet betaald maar het Never Lost systeem nog niet. Dit zou $ 11,95 per dag kosten. Als we een upgrade zouden nemen naar een grotere auto zou dit $ 12,00 per dag kosten en hier zat het Never Lost systeem al in. Dat vonden we een goed plan en we kregen een “grijze” Chevrolet Suburban. Echt een hele grote auto met drie banken, hij reed goed.
Het voelde net alsof we even naar huis geweest waren en onze reis van vorig jaar in Amerika gingen vervolgen. Er was wel veel veranderd in Orlando sinds we hier in 2001 voor het laatst geweest waren maar we herkenden ook veel. Het voelde fijn om hier weer te zijn. We stelden het navigatiesysteem in op het verhuurkantoor van Florida Choice. Ze waren nog aanwezig en we kregen de sleutel van onze villa en allerlei papieren mee. We hadden een villa besteld met 3 slaapkamers maar die waren er niet meer en kregen we een huis met 5 slaapkamers.
Niet verkeerd natuurlijk. We betaalden voor onbeperkt internationaal gebruik van de huistelefoon. We haalden bier en water bij een naastgelegen supermarkt en gingen een hapje eten bij Taco Bell. We namen quesadillas met kip en een taco wat goed smaakte. Sebastian was nog beroerd maar begon direct op te knappen nadat hij wat gegeten had. We waren rond 10 uur bij het huis waar we op onderzoek uitgingen. De bovenverdieping was enorm, met 5 slaapkamers en 3 badkamers. Wij hadden een grote kamer met inloopkast en badkamer met jacuzzi. Om het zwembad stond een soort hek speciaal voor kleine kinderen zodat ze niet direct het zwembad in konden lopen. De kinderen en ik gingen gelijk zwemmen en dat was heerlijk. We pakten wat spullen uit en lagen rond middernacht op bed.
In Nederland was het dus al half 6 ’s ochtends.
Vannacht hebben we niet zo goed geslapen in het hotel. Het was warm op de kamer en je hoorde tot laat in de nacht de vliegtuigen overgaan. De wekker had ik op 7.15 uur gezet en we gingen allemaal douchen, aankleden en ontbijten. De ontbijtruimte zag er gezellig uit en we namen cornflakes, croissants en wat toast met jam. Er lagen ook worstjes. We hadden om 9.45 uur de bus naar het vliegveld geregeld dus we checkten uit, nadat we enkele spullen terug naar de auto hadden gebracht en reden met de bus naar South Terminal. We moesten zelf inchecken en onze gegevens invoeren. Het was niet druk bij de balies van Virgin en we werden snel geholpen. Daar moesten ze weer de gegevens invoeren, dubbel op! We hadden in totaal 3 koffers, 2 beautycases en 1 tas om in te checken. Daarna gingen we rondkijken op de terminal. We dronken cappuccino en aten bij een ander koffietentje, Apostrophe, een warm croissantje ham/kaas. Sebastian kocht een autoblad om te lezen in het vliegtuig. De vlucht was vertraagd van 12.45 uur naar 13.15 uur. Dit kwam omdat het vliegtuig uit Las Vegas te laat terug was. We moesten lang wachten voor we aan boord konden en vertrokken uiteindelijk pas om 14.15 uur. Naast Nathalie en mij zat een oudere dame die op vakantie geweest was bij familie in Engeland en nu terugging naar haar huis in Florida. Naast Tom en Sebas zat eerst een heel raar mannetje, die in zichzelf praatte en scheldwoorden riep, maar die werd later gelukkig meegenomen door een stewardess naar een andere plek. Zij hadden dus de hele vlucht een extra vrije stoel. Sebastian leek eerst slaperig te worden maar werd na een uur al misselijk en bleef overgeven tot we geland waren. We kregen pas na een hele poos wat te drinken en daarna namen Tom en ik wel een maaltijd maar de kinderen niet. Ik kreeg later nog een ijsje. De vlucht zou eerst 9 uur en 10 minuten duren maar duurde nu 8 uur en 25 minuten. We landden om 18 uur lokale tijd in Orlando (middernacht in NL).
Gelukkig kwam alle bagage door en we hadden een aardige douanier voor de paspoortcontrole. We moesten vingerafdrukken laten maken en allemaal op de foto, Nathalie nu ook. We konden snel door en de bagage werd naar een ander afhaalpunt gebracht. Wij gingen daar met de shuttle naar toe. Het was heel benauwd buiten en het stortregenende.
Tegen de tijd dat we de bagage hadden en naar buiten liepen voor de huurauto was het al weer droog. We gingen met de bus mee naar Hertz autoverhuur. Daar werden we na weer een poos gewacht te hebben, geholpen door een Indiaas opaatje. Hij dacht grappig te zijn en zei dat ik er op de foto op mijn rijbewijs echt jonger uitzag dan 25. De auto was compleet betaald maar het Never Lost systeem nog niet. Dit zou $ 11,95 per dag kosten. Als we een upgrade zouden nemen naar een grotere auto zou dit $ 12,00 per dag kosten en hier zat het Never Lost systeem al in. Dat vonden we een goed plan en we kregen een “grijze” Chevrolet Suburban. Echt een hele grote auto met drie banken, hij reed goed.
Het voelde net alsof we even naar huis geweest waren en onze reis van vorig jaar in Amerika gingen vervolgen. Er was wel veel veranderd in Orlando sinds we hier in 2001 voor het laatst geweest waren maar we herkenden ook veel. Het voelde fijn om hier weer te zijn. We stelden het navigatiesysteem in op het verhuurkantoor van Florida Choice. Ze waren nog aanwezig en we kregen de sleutel van onze villa en allerlei papieren mee. We hadden een villa besteld met 3 slaapkamers maar die waren er niet meer en kregen we een huis met 5 slaapkamers.
Niet verkeerd natuurlijk. We betaalden voor onbeperkt internationaal gebruik van de huistelefoon. We haalden bier en water bij een naastgelegen supermarkt en gingen een hapje eten bij Taco Bell. We namen quesadillas met kip en een taco wat goed smaakte. Sebastian was nog beroerd maar begon direct op te knappen nadat hij wat gegeten had. We waren rond 10 uur bij het huis waar we op onderzoek uitgingen. De bovenverdieping was enorm, met 5 slaapkamers en 3 badkamers. Wij hadden een grote kamer met inloopkast en badkamer met jacuzzi. Om het zwembad stond een soort hek speciaal voor kleine kinderen zodat ze niet direct het zwembad in konden lopen. De kinderen en ik gingen gelijk zwemmen en dat was heerlijk. We pakten wat spullen uit en lagen rond middernacht op bed.
In Nederland was het dus al half 6 ’s ochtends.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten