Zaterdag 19 juli 2008
Het vliegtuig landde op tijd om 8.45 uur op London Gatwick. Het was een turbulente vlucht geweest maar we hadden allemaal kunnen slapen. Sebastian was weer beroerd geworden. Alle bagage was gelukkig aangekomen en we reden met het bagagekarretje naar buiten waar de bus van het Best Western hotel zou moeten stoppen. Het duurde een poosje maar het was lekker weer en niet koud. De bus wilde bijna doorrijden maar ik wapperde met mijn handen om hem te laten stoppen. Eerst rijden we langs een ander hotel, waar niemand in/uitstapte, en toen naar het Best Western. Hier waren we om 9.45 uur. Tom haalde de auto uit de garage en we laadden alles in. Wat een vreemd gevoel weer zo’n lage auto en je zat zo dicht bij elkaar. Sebastian zat nog steeds met kotszakjes in de auto. We wilden ontbijten en stopten om 10.45 uur bij Clacket Lane maar hier was niet veel te krijgen. Nathalie en ik deelden samen een amandel croissantje. We hadden een cappuccino besteld en het duurde heel lang voor we dit kregen. Sebastian stond buiten op ons te wachten. Daarna reden we naar de kanaaltunnel omdat ik dacht dat we om 15.30 uur de trein zouden hebben maar we hadden gereserveerd voor 14.25 uur. We zouden onderweg in Frankrijk of Nederland boodschappen doen. We konden zelfs met een vroegere trein mee die van 13.50 uur. We liepen even de terminal in want Nathalie wilde nog steeds een geurtje kopen van Hugo Bos, hier waren we de hele vakantie al naar op zoek geweest. Hier verkochten ze het gelukkig wel. We gingen voor de trein nog even naar de w.c. en aan boord gingen Nathalie en ik buiten de auto wachten want hij schudde zo enorm heen en weer, je werd er misselijk van. Tom en Sebas zaten te slapen in de auto. Om 14.15 uur Engelse tijd, dus 15.15 uur Nederlandse tijd waren we in Frankrijk aangekomen. We reden naar de supermarkt Carrefour bij de tunnel om boodschappen te doen. Ook hier stikte het weer van de mensen, ik heb nu wel even genoeg groepen mensen gezien! Omdat we geen euro’s hadden wilde ik pinnen. Al die tijd in Amerika was het zonder moeite gelukt en nu slikte het stomme apparaat mijn pinpasje in. GVD!!!!!!!
We konden niemand wat vragen want de bank was al gesloten. Iemand van de beveiliging bij Carrefour deed heel bot, No, I no speak English en maakte een gebaar met zijn handen van Ik weet van niks. Wat een stomme Franse lul, ik ga echt nooit meer in Frankrijk op vakantie. We kochten melk, ham en kaas en betaalden met een creditcard. We kochten twee stokbroodjes ham en kaas en betaalden die met Engelse ponden die we nog over hadden. Ik moest nog naar de wc waar een enorme wachtrij stond. Dus even na vieren gingen we eindelijk op weg naar huis. Onderweg nog even gestopt want Sebas wilde wat melk drinken. We waren het allemaal behoorlijk zat en vielen zo nu en dan in slaap. Tom moest natuurlijk wel wakker blijven. We konden goed doorrijden en om 20 uur waren we thuis. Het was lekker om weer thuis te zijn, het huis was netjes en de post lag in stapeltjes op tafel. We aten wat patat en snacks, dat smaakte goed. Om 22.15 uur gingen de kinderen naar boven en wij volgden niet veel later.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten